Een kwispelende hond is blij…

Een veel gehoorde uitspraak. Maar is dat ook echt zo?

Kwispelen is het heen en weer bewegen van de staart. Het kan inderdaad betekenen dat een hond dan blij is, maar er kunnen ook hele andere redenen zijn waarom een hond kwispelt… Het komt helaas vaak voor dat eigenaar en hond elkaar niet begrijpen. Dit kan vervelende situaties opleveren. Om een goede band op te bouwen met je hond is het belangrijk dat je weet hoe hij zich voelt.

De staartstand

Als je je hond graag wil begrijpen, is het goed om naar de staart te kijken. Als eerst moeten we weten wat de neutraalstand van de staart is. De neutrale staartstand van bijv. de Beagle is hoger dan die van een Duitse herder. Heb je een rashond, dan zou je naar de beschrijving van de rasstandaard kunnen kijken, maar dat wordt bij een kruising natuurlijk lastig. Een goed moment om de neutraalstand van de staart te bepalen is wanneer jouw hond aan het eten is, of wanneer hij volledig ontspannen is tijdens bijv. een hersenwerkje.

Nadat de neutraalstand is bepaald kunnen we meer zeggen over welke staarthouding jouw hond heeft op verschillende momenten. Is deze (extreem) laag, neutraal of (extreem) hoog? Een lage staart kan duiden op onzekerheid en/of bezorgd zijn, een extreem lage staart betekent vaak angst. Een hoge staart kan je interpreteren als dreigend, opwinding of agressie.

Soorten kwispels

Honden kunnen op veel verschillende manieren kwispelen. Hieronder een paar voorbeelden die je misschien herkent.

De meeste mensen herkennen wel de ‘brede kwispel’ of ‘zwabber kwispel’ waarbij de staart helemaal van links naar rechts zwabbert en de achterhand meebeweegt. Deze vriendelijke kwispel kun je bijvoorbeeld zien wanneer jouw hond iemand begroet die hij kent, je ’s ochtends beneden komt of wanneer je thuiskomt.

De ‘stijve kwispel’ duidt veelal op spanning en/of opwinding. Deze kwispel zou je bijvoorbeeld kunnen zien wanneer twee onbekende honden elkaar naderen of wanneer jouw hond iets ziet wat hij bedreigend vindt of waar hij zich zorgen over maakt.

Dan hebben we nog de zogenaamde ‘propeller kwispel’ waarbij de staart rondjes draait. Dit duidt op onzekerheid, met de intentie tot vriendelijk gedrag.

Naast de stand van de staart moeten ook evt. spanningssignalen meegenomen worden zoals bijv. borstelen (haren op de rug die overeind gaan staan), tongelen of pootje heffen. Alsof we dan nog niet genoeg te kijken hebben, is de stand van de oren ook belangrijk. Liggen ze plat in de nek of staan ze recht naar voren?

Ook de snelheid van kwispelen zegt iets. Hiermee kunnen we de mate van opwinding bepalen. Hoe sneller de kwispel, hoe meer opwinding. Deze opwinding kan duiden op vriendelijkheid, dreiging of conflicten willen vermijden. 

Conclusie

De lichaamstaal van honden gaat snel en kan complex zijn. Om de juiste emotie te herkennen moeten we naar het complete plaatje kijken van staart, oren, spanningssignalen en de context. Ook aan de bek, de ogen en de stand van de kop valt veel af te lezen. Wie weet komt dat aan de orde in een andere blog.